Fall routine?

Heiiiii! Witam was w tym smutnym, przepełnionym jesiennym żalem za tym co minęło, słońcem, ciepłem, nadziejami postem.... Żartuję! :D
Jesienna pogoda nie zachwyca; praktycznie cały czas pada. Jest szaro, buro i zimno. Jednak nie przeszkadza mi to w większym stopniu. Lubię posiedzieć w domu z kubkiem herbaty, pod kocykiem i górą poduszek czytając książkę lub przeglądając bezmiar internetu. Spoko. Jednak gdy codziennie rano, pięć dni w tygodniu podążam na przystanek, bardzo często podczas mżawki i watru to, to... myślę wtedy..... że jesień to moja ulubiona pora roku ^^

Co u mnie? Nieszczególnie interesująco. Chodzę do szkoły, odrabiam lekcje (hahahhaha dobry żart) i wpadam w rutynę. Wszystko jest tego dnia takie same : droga na przystanek, ludzie w szkole i płatki na śniadanie. Nawet jedyna nadzieja mojego życia (tj. fotografia), coś co mnie uszczęśliwia (tj. fotografia, koty) i obiekt mojego uwielbienia (tj. fotografia, koty i jedzenie) mi nie wychodzi. Gdy wracam ze szkoły robi się ciemno,więc rzucam plecak w kąt i biegnę po aparat, aby chociaż coś wyszło. Chciałabym pisać dwa posty tygodniowo, zmobilizować się, ale post bez zdjęć jest kompletnie bez sensu, prawda? Z moim najukochańszym fotografem rzadko się spotykam, więc nowych zdjęć nie ma. Jednak kilka dni temu, wracając ze szkoły zdążyłam zrobić kilka zdjęć. Zdążyłam zanim nie rozpadało się jeszcze bardziej. Lubię robić deszczowe zdjęcia bo mają melancholijny charakter, przygnębiający, co jest dziwne bo jestem zupełnym przeciwieństwem :D
We wtorek był kiermasz ciast. Zrobiłam ciasto marchewkowe, które nikogo nie otruło, upiekło się,  nie przypaliło, nie pomieszałam składników i nie wylałam 1/8 na podłogę (ciiiii). Po prostu cud! Nie wyszło takie złe, bo całe poszło :P Radość? Radość!

W środę natomiast była dyskoteka otrzęsinowa. Czasem przychodzą mi do głowy głupie pomysły, ale nie powinno to nikogo dziwić. Tfu! Powinno dziwić! Cieszę się, że nikt nie ma dostępu do moich myśli, hahah. Wyszedłby niezły kabaret. Wracając do dyskoteki, było całkiem fajnie C: Nie wiem jak sobie ją wyobrażałam, ale była normalna. Macie czasem tak, że myślicie bardzo dużo o czymś, a potem się śmiejecie z głupot, o których myśleliście? Piątka!
Cały tydzień jestem trochę podziębiona i chodzę zachrypnięta i zasmarkana. Przeczytałam kiedyś : ,,Chciałam mieć seksownie zachrypnięty głos, ale nie o to mi chodziło" Mam tak samo, hahahah.

W ostatnim czasie zaczęłam poważnie się zastanawiać nad wyborem aparatu. Zebrałam już sporą sumę, więc jakby poszło z górki (tj. nie wydałabym na milion kokardek do włosów, ubrań i jedzenia) to na początku 2016 roku miałabym swoją wymarzoną lustrzankę :D Strasznie się z tego cieszę, bo zbieram sama i satysfakcja jest większa. Na razie robię cyfrówką i czasem dorwę lustrzankę Viki.
Dzisiejszy post jest nudny, nawet bardzo nudny. Przepraszam, ale chyba udziela mi się jesienna depresja. Za oknem też już ciemno, o. Postaram się pozarażać was pozytywną energią w kolejnych postach. Dzisiaj tak inaczej,jesiennie.
Czołem!